تبليغاتX
سه نقطه... - سه نقطه...
مـن و تو آن دو خطیم آری موازیــان به ناچاری که هــر دو باورمــان ز آغــاز به یکـــدیگر نرسیدن بود...

سلام

خیلی خوشحالم که یبار دیگه تونستم بیام و آپ کنم یعنی خوشحالم واسه اینکه میتونم بگم وبلاگم هنوز زنده اس و نمرده البته واسه تاخیرم دلیل دارم بعد از اینکه من از مسافرت برگشتم سیستمم رفت مسافرت و از اونجایی که اصلا اهل کافی نت و  از اینجور برنامه ها نیستم موندم تا بیاد از طرف دیگه ذهنم خط خطی بود یه دفتر خیلی بزرگ و پر از کلمات عجیب غریب و شعرای .... کرده بودم اما نمیتونتم شروع کنم یه جورایی سر در گم شده بودم البته این به این معنی نیست که نشد یا شعر نداشتم نه!!!!!! اما ترجیح میدم با زمان پیش برم و هیچ کدوم از شعرای قدیمی رو ننویسم و هر چی که میاد یدفعه آپ کنم آخه خاطرات مرده به درد خودمم نمیخوره چه برسه به درد .....

 

تنهایی من کشنده نیست،،،

   شاعر شدم که با تو نمانم

تو هم تنهایی مثل من اما شاعر که نه! عاشق شدی

شاعر نشدم که بگویم بیا تنها شوییییییییییییییم

                شاعر شدم تا بگویم آرامتر بیایی نه اینکه بروی

گم شدی گم!!!!!

عاشق شدم و ماندم که بیایی

نیامدی،،،،،،،،، معما شدی

   بی تو نه شاعرشدم نه عاشق اما!!!

این منم که ادامه دارم

                                     همان ســــــــــــــــه نقطه ی معروف ...

که نمیکشم ببینی مینویسم تا بخوانی :

                                            ســــــــــــــــــــــه نقطه...

 

 

یادم نیس از کجا برداشتمش اما عکس خوشگلیه در کل مال هر کیه حلال کنه

 

اینجا داره بارون شدیدی میاد خیلی سرده فکر میکنم سرما خوردم!!!  همین...

 تیر ۸۶

 

+ نوشته شده در یه لحظه ی بارونی  چهارشنبه بیست و هفتم تیر 1386ساعت 14:47  توسط سما |